Schaatskriebels in Bemmel
Een droom die Lingewaard in beweging brengt
BEMMEL - ’s Ochtends krijg ik de kriebels en dan app ik wie er meegaat. Wij schaatsen het uur vol, maar lachen en kletsen nog meer, zegt Julia (11). Ze vindt het ochtendlicht aan de zijkant en de muziek zo mooi, maar mist de discodreun. Lottie (10) uit Huissen vertelt dat ze op haar derriere is gevallen. Wat een sjiek woord, zeg ik. Het schaatsen gaat steeds beter, vertelt oma uit Huissen. Ze kon al skeeleren. Leuk dat de kinderen op deze manier ook leren schaatsen. Beter dan voor de tv hangen of op sociale media te zitten.
We praten met Robert van Hèt Gemeente Nieuws en Jasper van Het Wapen van Bemmel. Beiden initiatiefnemers van de schaatsbaan. Ze zijn apetrots dat het gelukt is. Jasper pakt zijn iPhone en laat zien dat alle kernen van Lingewaard dik vertegenwoordigd zijn. Robert: dat past ook in onze strategie. Zo mochten alle basisscholen van Lingewaard een uur gratis komen schaatsen. Onder schooltijd! Vaak in plaats van gym. Ook de sponsering werd breed neergezet. Meer dan 150 sponsoren en er komen er nog steeds bij. Voor hen is er zelfs een aparte gemeentekrant met foto’s en leuke verhalen: Schaatsplezier voor jong en oud! Breder kan het niet, zou je zeggen? Een van hen is Ellen van schoenenwinkel Buiting. Ze is zowel sponsor als vrijwilliger en deed er een schepje bovenop: een actie met vrijkaarten bij de aankoop van schoenen. Ook aan gezinnen met weinig geld is gedacht. Voor hen, de reguliere toegang is 6 euro voor een uur schaatsen, is er een aparte regeling via de voedselbank. Mooi!
’s Nachts houdt de scouting de wacht en voor dag en dauw worden de toiletten picobello bijgehouden. Met een verwarmingselement tegen koude voeten.
Meerjaren plan
Toch zijn Jasper en Robert realistisch: “Een ijsbaan opzetten en exploiteren is duur. Het gebeurt via een aparte stichting. Het liefst zouden we dit niet als een eenmalig evenement zien, maar als meerjarenplan”. Dat biedt niet alleen continuïteit, maar geeft ook de sponsoren en de goede doelen stichtingen langduriger zichtbaarheid”. Het moet lukken met een gemeente die zo constructief meewerkte bij het vinden van een locatie en omwonenden die, op wat water bij de wijn na, toch instemden. Storende geluiden hebben wij buiten de tent niet gehoord en dat je het spontane plezier van zoveel mensen en vooral kinderen en jongeren niet helemaal in de hand hebt, spreekt vanzelf. Fijn dat het geluid wordt geregistreerd. Immers, belangrijk als je verder wilt komen.
Tot volgend jaar op de ijsbaan
Theo Spanbroek, ook deelnemer aan het gesprek, benadrukt hoe de schaatsbaan mensen in Lingewaard en niet te vergeten juist in Bemmel, verbindt. Per dag zijn er honderden bij de schaatsbaan: kinderen en jongeren, gezinnen met papa’s en mama’s, oudjes, zeg maar opa’s en oma’s. Je ziet hier iedereen, aldus Theo Bongers en klasgenoten van vroeger hebben al voor volgend jaar afgesproken. In feite is de schaatsbaan een kennismakings- en ontmoetingsplek tegelijk, waar je afspreekt en elkaar ziet. En laten we wel wezen, aldus Theo, dit kerndorp heeft het nodig. De schaatsbaan weerspiegelt de melancholie naar een bruisend centrum. Theo Spanbroek organiseerde al die vrijwilligers, meer dan 150 en zorgde voor een
efficiënte taakverdeling: bij de bar in de kantine, het uitgiftepunt van schaatsen, de controle van de schaatsers en niet te vergeten de nachtelijke bewaking door de scouting, de schoonmakers en de BHV’ers.
Behalve een plek van samen zijn, betekent de schaatsbaan ook zoveel meer. Schaatsen draagt als vorm van preventie bij aan de ontwikkeling van een gezonde jeugd: aan plezier, gevoel van welbevinden, extra bewegen, gezond eten en minder op social media zitten. Daar willen we toch allemaal aan bijdragen! Niet waar? Of zoals een meisje uit Hulhuizen op haar manier zegt: “Dit is voor ons heel vet, dankjewel allemaal”.
Johan Hesselink en Jan de Moor
